Divan-e Shams Ghazal 302 Beyt 4 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۳۰۲

  1. تا نیابم آن چه در مغز منست یک زمانی سر نخارم روز و شب

G302:4

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 در هوایت بی‌قرارم روز و شب·سر ز پایت برندارم روز و شب
  2. 2 روز و شب را همچو خود مجنون کنم·روز و شب را کی گذارم روز و شب
  3. 3 جان و دل از عاشقان می‌خواستند·جان و دل را می‌سپارم روز و شب
  4. 4 تا نیابم آن چه در مغز منست·یک زمانی سر نخارم روز و شب
  5. 5 تا که عشقت مطربی آغاز کرد·گاه چنگم گاه تارم روز و شب
  6. 6 می‌زنی تو زخمه و بر می‌رود·تا به گردون زیر و زارم روز و شب
  7. 7 ساقیی کردی بشر را چل صبوح·زان خمیر اندر خمارم روز و شب
  8. 8 ای مهار عاشقان در دست تو·در میان این قطارم روز و شب
  9. 9 می‌کشم مستانه بارت بی‌خبر·همچو اشتر زیر بارم روز و شب
  10. 10 تا بنگشایی به قندت روزه‌ام·تا قیامت روزه دارم روز و شب
  11. 11 چون ز خوان فضل روزه بشکنم·عید باشد روزگارم روز و شب
  12. 12 جان روز و جان شب ای جان تو·انتظارم انتظارم روز و شب
  13. 13 تا به سالی نیستم موقوف عید·با مه تو عیدوارم روز و شب
  14. 14 زان شبی که وعده کردی روز وصل·روز و شب را می‌شمارم روز و شب
  15. 15 بس که کشت مهر جانم تشنه است·ز ابر دیده اشکبارم روز و شب

ganjoor: sh302 · public domain