غزل شمارهٔ ۳۰۲۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3029:1 آه که دلم برد غمزه‌های نگاریشیر شگرف آمد و ضعیف شکاری
2. G3029:2 هیچ دلی چون نبود خالی از اندوهدرد و غم چون تو یار و دلبر باری
3. G3029:3 از پی این عشق اشک‌هاست روانهخوب شهی آمد و لطیف نثاری
4. G3029:4 چشم پیاپی چو ابر آب فشاندتا ننشیند بر آن نیاز غباری
5. G3029:5 کان شکر آن لبست باد بقایشتا که نماند حزین و غوره فشاری
6. G3029:6 نک شب قدرست و بدر کرد عنایتبر دل هر شب روی ستاره شماری
7. G3029:7 بی مه او جان چو چرخ زیر و زبر بودماهی بی‌آب را کی دید قراری
8. G3029:8 خود تو چو عقلی و این جهان همه چون تناز تن بی‌عقل کی بیاید کاری
9. G3029:9 خلعت نو پوش بر زمین و زمانهخلعت گل یافت از جناب تو خاری
10. G3029:10 گر نبدی خوی دوست روح فشانیخود نبدی عاشقی و روح سپاری
11. G3029:11 خرقه بده در قمارخانه عالمخوب حریفی و سودناک قماری
12. G3029:12 بهر کنارش همی کنار گشایمهیچ کس آن بحر را ندید کناری
13. G3029:13 تن بزنم تا بگوید آن مه خوش روآنک ز حلمش بیافت کوه وقاری

ganjoor: sh3029 · public domain