غزل شمارهٔ ۳۰۳۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3034:1 می‌رسد ای جان باد بهاریتا سوی گلشن دست برآری
2. G3034:2 سبزه و سوسن لاله و سنبلگفت بروید هر چه بکاری
3. G3034:3 غنچه و گل‌ها مغفرت آمدتا ننماید زشتی خاری
4. G3034:4 رفعت آمد سرو سهی رایافت عزیزی از پس خواری
5. G3034:5 روح درآید در همه گلشنکب نماید روح سپاری
6. G3034:6 خوبی گلشن ز آب فزایدسخت مبارک آمد یاری
7. G3034:7 کرد پیامی برگ به میوهزود بیایی گوش نخاری
8. G3034:8 شاه ثمارست آن عنب خوشزانک درختش داشت نزاری
9. G3034:9 در دی شهوت چند بماندباغ دل ما حبس و حصاری
10. G3034:10 راه ز دل جو ماه ز جان جوخاک چه دارد غیر غباری
11. G3034:11 خیز بشو رو لیک به آبیکرد گل را خوب عذاری
12. G3034:12 گفت به ریحان شاخ شکوفهدر ره ما نه هر چه که داری
13. G3034:13 بلبل مرغان گفت به بستاندام شما راییم شکاری
14. G3034:14 لابه کند گل رحمت حق رابر ما دی را برنگماری
15. G3034:15 گوید یزدان شیره ز میوهکی به کف آید تا نفشاری
16. G3034:16 غم مخور از دی وز غز و غارتوز در من بین کارگزاری
17. G3034:17 شکر و ستایش ذوق و فزایشرو ننماید جز که به زاری
18. G3034:18 عمر ببخشم بی‌ز شمارتگر بستانم عمر شماری
19. G3034:19 باده ببخشم بی‌ز خمارتگر بستانم خمر خماری
20. G3034:20 چند نگاران دارد دانشکاغذها را چند نگاری
21. G3034:21 از تو سیه شد چهره کاغذچونک بخوانی خط نهاری
22. G3034:22 دود رها کن نور نگر تواز مه جانان در شب تاری
23. G3034:23 بس کن و بس کن ز اسب فرود آتا که کند او شاه سواری

ganjoor: sh3034 · public domain