غزل شمارهٔ ۳۰۴۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3047:1 به جان تو ای طایی که سوی ما بازآییتو هر چه می‌فرمایی همه شکر می‌خایی
2. G3047:2 برآ به بام ای خوش خو به بام ما آور رودو سه قدم نه این سو رضای این مستان جو
3. G3047:3 اگر ملولی بستان قنینه‌ای از مستانکه راحت جانست آن بدار دست از دستان
4. G3047:4 ایا بت جان افزا نه وعده کردی ما راکه من بیایم فردا زهی فریب و سودا
5. G3047:5 ایا بت ناموسی لب مرا گر بوسیرها کنی سالوسی جلا کنی طاووسی
6. G3047:6 سری ز روزن درکن وثاق پرشکر کنجهان پر از گوهر کن بیا ز ما باور کن
7. G3047:7 نهال نیکی بنشان درخت گل را بفشانبیا به نزد خویشان دغل مکن با ایشان
8. G3047:8 دو دیده را خوابی ده زمانه را تابی دهبه تشنگان آبی ده به غوره دوشابی ده
9. G3047:9 بگیر چنگ و تنتن دل از جدایی برکنبیار باده روشن خمار ما را بشکن
10. G3047:10 از این ملولی بگذر به سوی روزن منگرشراب با یاران خور میان یاران خوشتر
11. G3047:11 ز بیخودی آشفتم به دلبر خود گفتمکه با غمت من جفتم به هر سوی که افتم
12. G3047:12 به ضرب دستش بنگر به چشم مستش بنگربه زلف شستش بنگر به هر چه هستش بنگر
13. G3047:13 چو دامن او گیرم عظیم باتوفیرمچو انگبین و شیرم به پیش لطفش میرم
14. G3047:14 مزن نگارا بربط به پیش مشتی خربطمران تو کشتی بی‌شط بگیر راه اوسط
15. G3047:15 بکار تخم زیبا که سبز گردد فرداکه هر چه کاری این جا تو را بروید ده تا
16. G3047:16 اگر تو تخمی کشتی چرا پشیمان گشتیاگر به کوه و دشتی برو که زرین طشتی
17. G3047:17 ملول گشتی‌ای کش بخسب و رو اندرکشز عالم پرآتش گریز پنهان خوش خوش
18. G3047:18 ببند از این سو دیده برو ره دزدیدهبه غیب آرامیده به پر جان پریده
19. G3047:19 نشسته خسبد عاشق که هست صبرش لایقبود خفیف و سابق برای عذرا وامق
20. G3047:20 مگو دگر کوته کن سکوت را همره کننظر به شاهنشه کن نظاره آن مه کن

ganjoor: sh3047 · public domain