Divan-e Shams› Ghazal 3049 ← previous · next →
Divan-e Shams · G3049 · 17 beyts
غزل شمارهٔ ۳۰۴۹
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G3049:1 ربود عقل و دلم را جمال آن عربیدرون غمزه مستش هزار بوالعجبی
- G3049:2 هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجهکنون چو مست و خرابم صلای بیادبی
- G3049:3 مُسَبِّب سبب این جا در سبب بربستتو آن ببین که سبب میکُشد ز بیسببی
- G3049:4 پریر رفتم سرمست بر سر کویشبه خشم گفت چه گم کردهای؟ چه میطلبی؟
- G3049:5 شکسته بسته بگفتم یکی دو لفظ عربأَتَیتُ أَطْلُبُ في حَیِّکُم مَقام أَبي
- G3049:6 جواب داد کجا خفتهای؟ چه میجویی؟به پیش عقل محمد پلاس بولهبی؟
- G3049:7 ز عجز خوردم سوگندها و گرم شدمبه ذات پاک خدا و به جان پاک نبی
- G3049:8 چه جای گرمی و سوگند پیش آن بینا؟و کَیفَ یُصْرَعُ صَقْرٌ بِصَولةِ الْخَرَبِ؟
- G3049:9 روان شد اشک ز چشم من و گواهی دادکَما یَسیلُ مِیاهُ السَّقا مِنَ الْقَرَبِ
- G3049:10 چه چاره دارم؟ غماز من هم از خانهسترخم چو سکه زر آب دیدهام سُحُبی
- G3049:11 دریغ دلبر جان را به مال میل بدیو یا فریفته گشتی به سیّدی چَلَبی
- G3049:12 و یا به حیله و مکری ز ره درافتادیو یا که مست شدی او ز باده عنبی
- G3049:13 دهان به گوش من آرد به گاه نومیدیچه میکند سر و گوش مرا به شهد لبی؟
- G3049:14 غلام ساعت نومیدیم که آن ساعتشراب وصل بتابد ز شیشهای حلبی
- G3049:15 از آن شراب پرستم که یار می بخشسترخم چو شیشه می کرد و بود رخ ذَهَبي
- G3049:16 برادرم پدرم اصل و فصل من عشقستکه خویش عشق بماند نه خویشی نسبی
- G3049:17 خمش که مفخر آفاق شمس تبریزیبشست نام و نشان مرا به خوش لقبی
ganjoor: sh3049 · public domain