بشپړ غزل ↗

1. 1 تو در عقیله ترتیب کفش و دستاری·چگونه رطل گران خوار را به دست آری
2. 2 به جان من به خرابات آی یک لحظه·تو نیز آدمیی مردمی و جان داری
3. 3 بیا و خرقه گرو کن به می فروش الست·که پیش از آب و گلست از الست خماری
4. 4 فقیر و عارف و درویش وانگهی هشیار·مجاز بود چنین نام‌ها تو پنداری
5. 5 سماع و شرب سقاهم نه کار درویش‌ست·زیان و سود کم و بیش کار بازاری
6. 6 بیا بگو که چه باشد الست عیش ابد·ملنگ هین به تکلف که سخت رهواری
7. 7 سری که درد ندارد چراش می‌بندی·چرا نهی تن بی‌رنج را به بیماری