The whole ghazal ↗

1. 1 به من نگر که به جز من به هر کی درنگری·یقین شود که ز عشق خدای بی‌خبری
2. 2 بدان رخی بنگر کو نمک ز حق دارد·بود که ناگه از آن رخ تو دولتی ببری
3. 3 تو را چو عقل پدر بوده‌ست و تن مادر·جمال روی پدر درنگر اگر پسری
4. 4 بدانک پیر سراسر صفات حق باشد·وگرچه پیر نماید به صورت بشری
5. 5 به پیش تو چو کفست و به وصف خود دریا·به چشم خلق مقیمست و هر دم او سفری
6. 6 هنوز مشکل مانده‌ست حال پیر تو را·هزار آیت کبری در او چه بی‌هنری
7. 7 رسید صورت روحانیی به مریم دل·ز بارگاه منزه ز خشکی و ز تری
8. 8 از آن نفس که در او سر روح پنهان شد·بکرد حامله دل را رسول رهگذری
9. 9 ایا دلی که تو حامل شدی از آن خسرو·به وقت جنبش آن حمل تا در او نگری
10. 10 چو حمل صورت گیرد ز شمس تبریزی·چو دل شوی تو و چون دل به سوی غیب پری