The whole ghazal ↗

1. 1 تو نور دیده جان یا دو دیده مایی·که شعله شعله به نور بصر درافزایی
2. 2 تو آفتاب و دلم همچو سایه در پی تو·دو چشم در تو نهاده‌ست و گشته هرجایی
3. 3 از آن زمان که چو نی بسته‌ام کمر پیشت·حرارتیست درون دل از شکرخایی
4. 4 ز کان لطف تو نقدست عیش و عشرت ما·نیم به دولت عشق لب تو فردایی
5. 5 به ذات پاک خداوند کز تو دزدیده‌ست·هر آنچ آب حیاتست روح افزایی
6. 6 ز جوی حسن تو خوبان سبو سبو برده·به تشنگان ره عشق کرده سقایی
7. 7 زهی سعادت آن تشنگان که بوی برند·به اصل چشمه آب خوش مصفایی
8. 8 سبوی صورت‌ها را به سنگ برنزنند·خورند آب حیات تو را ز بالایی
9. 9 خدیو مفخر تبریز شمس دین به حق·دو صد مراد برآری چنین چو بازآیی