غزل شمارهٔ ۳۱۰۴

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3104:1 طواف کعبه دل کن اگر دلی داریدلست کعبه معنی تو گل چه پنداری
2. G3104:2 طواف کعبه صورت حقت بدان فرمودکه تا به واسطه آن دلی به دست آری
3. G3104:3 هزار بار پیاده طواف کعبه کنیقبول حق نشود گر دلی بیازاری
4. G3104:4 بده تو ملکت و مال و دلی به دست آورکه دل ضیا دهدت در لحد شب تاری
5. G3104:5 هزار بدره زرگر بری به حضرت حقحقت بگوید دل آر اگر به ما آری
6. G3104:6 که سیم و زر بر ما لاشیست بی‌مقداردلست مطلب ما گر مرا طلبکاری
7. G3104:7 ز عرش و کرسی و لوح قلم فزون باشددل خراب که آن را کهی بنشماری
8. G3104:8 مدار خوار دلی را اگر چه خوار بودکه بس عزیر عزیزست دل در آن خواری
9. G3104:9 دل خراب چو منظرگه اله بودزهی سعادت جانی که کرد معماری
10. G3104:10 عمارت دل بیچاره دو صدپارهز حج و عمره به آید به حضرت باری
11. G3104:11 کنوز گنج الهی دل خراب بودکه در خرابه بود دفن گنج بسیاری
12. G3104:12 کمر به خدمت دل‌ها ببند چاکروارکه برگشاید در تو طریق اسراری
13. G3104:13 گرت سعادت و اقبال گشت مطلوبتشوی تو طالب دل‌ها و کبر بگذاری
14. G3104:14 چو همعنان تو گردد عنایت دل‌هاشود ینابع حکمت ز قلب تو جاری
15. G3104:15 روان شود ز لسانت چو سیل آب حیاتدمت بود چو مسیحا دوای بیماری
16. G3104:16 برای یک دل موجود گشت هر دو جهانشنو تو نکته لولاک از لب قاری
17. G3104:17 وگر نه کون و مکان را وجود کی بودیز مهر و ماه و ز ارض و سمای زنگاری
18. G3104:18 خموش وصف دل اندر بیان نمی‌گنجداگر به هر سر مویی دو صد زبان داری

ganjoor: sh3104 · public domain