غزل شمارهٔ ۳۱۰۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G3103:1 پدید گشت یکی آهوی در این وادیبه چشم آتش افکند در همه نادی
2. G3103:2 همه سوار و پیاده طلب درافتادندبجهد و جد نه چون تو که سست افتادی
3. G3103:3 چو یک دو حمله دویدند ناپدید شد اوکه هیچ بوی نبردی کسی به استادی
4. G3103:4 لگام‌ها بکشیدند تا که واگردندنمود باز بدیشان فزودشان شادی
5. G3103:5 چو باز حمله بکردند باز تک برداشتکه باد در پی او گم کند همی‌بادی
6. G3103:6 بر این صفت چو ز حد رفت هر کسی ز هوسز هم شدند جدا و بکرد وحادی
7. G3103:7 یکی به تک دم خرگوش برگرفت غلطیکی پی بز کوهی و راه بغدادی
8. G3103:8 گروه گمشده با همدگر دو قسم شدندیکی به طمع در آهو یکی به آزادی
9. G3103:9 جماعتی که بدیشانست میل آن آهوچو گم شدندی بنمودی آهو آبادی
10. G3103:10 از این جماعت قومی که خاصتر بودندبه چشم مست بیاموختشان هم اورادی
11. G3103:11 چو خو و طبع ورا خوبتر بدانستندز طبع او نشدندی به هیچ رو عادی
12. G3103:12 جمال خویش چو بنمودشان ز رحمت خودکه اندک اندک گستاخ کردشان هادی
13. G3103:13 به هر دو روز یکی شکل دیگر آوردیبه شکل‌های عجایب مثال شیادی
14. G3103:14 ازانک زهره بدرد دل ضعیفان راچه تاب دارد خود جان آدمیزادی
15. G3103:15 که آسمان و زمین بردرد اگر بیندیکی صفت ز صفت‌های مبدی بادی
16. G3103:16 که باشد آنک بگفتم خیال شمس الدینکه او مراست خدیو و مجیر بیدادی
17. G3103:17 ز عشق او نتوانم که توبه آرم منوگر شود به نصیحت هزار عبادی
18. G3103:18 که اوست اصل بصیرت پناه عالم کشفکز او بیابد بنیاد دید بنیادی
19. G3103:19 ایا جمال تو را او جمال داد و نمکایا کمال تو از رشک او بیفزادی
20. G3103:20 حرام باشد یاد کسی به هر دو جهاناز آن گهی که تو اندر ضمیر و دل یادی
21. G3103:21 اگر چه طینت تبریز بس شهان زادیولیک چون وی شاهی بگو که کی زادی
22. G3103:22 کفیل قافیه عمر سایه‌اش باداففی الحقیقه منه الدلیل و الحادی

ganjoor: sh3103 · public domain