Divan-e Shams› Ghazal 3110 ← previous · next →
Divan-e Shams · G3110 · 18 beyts
غزل شمارهٔ ۳۱۱۰
Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.
- G3110:1 جان جان مایی، خوشتر از حلواییچرخ را پر کردی زینت و زیبایی
- G3110:2 دایهٔ هستیها، چشمهٔ مستیهاسرده مستانی، و آفت سرهایی
- G3110:3 باغ و گنج خاکی، مشعلهٔ افلاکیاز طوافت کیوان یافته بالایی
- G3110:4 وعده کردی کآیم، وعده را میپایمای قمر سیمایم، تو کرا میپایی؟
- G3110:5 وقت بخشش جانا، کانی و دریاییوقت گفتن مانا، که شکر میخایی
- G3110:6 بیتوم پروا نی، جای تو پیدا نیدر پی تو دلها، خیره و هر جایی
- G3110:7 هوش را برباید، عمر را افزایدچشم را بگشاید، هرچه تو فرمایی
- G3110:8 اندران مجلسها، که تو باشی شاهاجان نگنجد، تا تو ندهیش گنجایی
- G3110:9 تلختر جام ای جان، صعبتر دام ای جانآن بود که مانم، تا تو ندهیش گنجایی
- G3110:10 تلختر جام ای جان، صعبتر دام ای جانآن بود که مانم، بیتو در تنهایی
- G3110:11 خوشترین مقصودی، با نوا ترسودیآن بود که گویی:« چونی ای سودایی؟»
- G3110:12 پختگان را خمری، بهر خامان شیریبهر شیره و شیرت، بین تو خون پالایی
- G3110:13 عشق تو خوش خیزی، در جگر آمیزیدست تو خونریزی، دست را نالایی
- G3110:14 گر شود هر دستی دستگیر مستینیست چاره پیدا، تا تو ناپیدایی
- G3110:15 روحها دریا دان، جسمها کفها دانتو بیا، ای آنک گوهر دریایی
- G3110:16 سیدی مولایی، مسکنی مشواییمبدع الاشیاء مسکرالاجزاء
- G3110:17 فالقالصباح، خالقالرواحیا کریم الراح، ساعة السقاء
- G3110:18 من نهادم دستم، بر دهان مستمتا تو گویی که تو دادهٔ گویایی
ganjoor: sh3110 · public domain