Divan-e Shams Ghazal 3114 Beyt 2 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۳۱۱۴

  1. من نزل و منزل تو من برده‌ام دل تو گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری

G3114:2

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری·نیکو نگر که منم آن را که می‌نگری
  2. 2 من نزل و منزل تو من برده‌ام دل تو·گر جان ز من بِبُری واللَّه که جان نَبَری
  3. 3 این شمع و خانه منم این دام و دانه منم·زین دام بی‌خبری چون دانه می‌شمری
  4. 4 دوری ز میوه ما چون برگ می‌طلبی·دوری ز شیوه ما زیرا که شیوه گری
  5. 5 اندر قیامت ما هر لحظه حشر نوست·زین حشر بی‌خبرند این مردم حشری
  6. 6 ارواح بر فلک‌اند پران به قول نبی·ارواح امتنانی طائر خضری
  7. 7 ز آن طالب فلکند کز جوهر ملکند·انظر الی ملک فی صورت البشری
  8. 8 این روح گرد بدن چون چرخ گرد زمین·فالجسم جامده و الروح فی السفری
  9. 9 زین برج‌ها بگذر چون همپر ملکی·و اطلع علی افق کالشمس و القمری

ganjoor: sh3114 · public domain