Divan-e Shams› Ghazal 350› Beyt 7 ← previous

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۳۵۰

  1. رها کن گفت به از گفت یابی یقین هر حادثی را خود ندیدی‌ست

G350:7

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 ز بعدِ وقت نومیدی، امیدی‌ست·به زیر کوری اندر سینه، دیدی‌ست
  2. 2 نبینی نور چون دانی تو کوری·سیه نادیده کی داند سپیدی‌ست؟
  3. 3 قرینِ صد هزاران نقش و معنی·نهان تصریف سلطان وحیدی‌ست
  4. 4 که جنباننده این نقش و معنی‌ست·چو بادی رقص‌های شاخِ بیدی‌ست
  5. 5 مشو نومید از دشنام دلدار·که بعدِ رنج روزه، روز عیدی‌ست
  6. 6 که یبقی الحب ما بقی العتاب·که هر نقصی کشاننده مزیدی‌ست
  7. 7 رها کن گفت به از گفت یابی·یقین هر حادثی را خود ندیدی‌ست

ganjoor: sh350 · public domain