غزل شمارهٔ ۳۶۶

✦ د دې غزل ټوله مانا

هر بیت یې پرانیزئ — خپله پاڼه لري: مانا، شرحه، سخت لغات.

1. G366:1 دود دل ما نشان سوداستوان دود که از دلست پیداست
2. G366:2 هر موج که می‌زند دل از خونآن دل نبود مگر که دریاست
3. G366:3 بیگانه شدند آشنایاندل نیز به دشمنی چه برخاست
4. G366:4 هر سوی که عشق رخت بنهادهر جا که ملامت‌ست آن جاست
5. G366:5 ما نگریزیم از این ملامتزیرا که قدیم خانه ماست
6. G366:6 در عشق حسد برند شاهانزان روی که عشق شمع دل‌هاست
7. G366:7 پا بر سر چرخ هفتمین نهکاین عشق به حجره‌های بالاست
8. G366:8 هشیار مباش زان که هشیاردر مجلس عشق سخت رسواست
9. G366:9 میری مطلب که میر مجلسگر چشم ببسته‌ست بیناست
10. G366:10 این عشق هنوز زیر چادراین گرد سیاه بین که برخاست
11. G366:11 هر چند که زیر هفت پرده‌ستپیداست که سخت خوب و زیباست
12. G366:12 شب خیز کنید ای حریفانشمعست و شراب و یار تنهاست

ganjoor: sh366 · public domain