غزل شمارهٔ ۳۶۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G367:1 دل آمد و دی به گوش جان گفتای نام تو این که می‌نتان گفت
2. G367:2 درنده آنک گفت پیداسوزنده آنک در نهان گفت
3. G367:3 چه عذر و بهانه دارد ای جانآن کس که ز بی‌نشان نشان گفت
4. G367:4 گل داند و بلبل معربدرازی که میان گلستان گفت
5. G367:5 آن کس نه که از طریق تحصیلآموخت ز بانگ بلبلان گفت
6. G367:6 صیادی تیر غمزه‌ها راآن ابروهای چون کمان گفت
7. G367:7 صد گونه زبان زمین برآورددر پاسخ آن چه آسمان گفت
8. G367:8 ای عاشق آسمان قرین شوبا او که حدیث نردبان گفت
9. G367:9 زان شاهد خانگی نشان کوهر کس سخنی ز خاندان گفت
10. G367:10 کو شعشعه‌های قرص خورشیدهر سایه نشین ز سایه بان گفت
11. G367:11 با این همه گوش و هوش مستستزان چند سخن که این زبان گفت
12. G367:12 چون یافت زبان دو سه قراضهمشغول شد و به ترک کان گفت
13. G367:13 وز ننگ قراضه جان عاشقترک بازار و این دکان گفت
14. G367:14 در گوشم گفت عشق بس کنخاموش کنم چو او چنان گفت

ganjoor: sh367 · public domain