Divan-e Shams› Ghazal 405› Beyt 11 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۴۰۵
- بجز از عشق مجرد به هر آن نقش که رفتم بنه ارزید خوشیهاش به تلخی ندامت
G405:11
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 به خدا کت نگذارم که روی راه سلامت·که سر و پا و سلامت نبود روز قیامت
- 2 حشم عشق درآمد ربض شهر برآمد·هله ای یار قلندر بشنو طبل ملامت
- 3 دل و جان فانی لا کن تن خود همچو قبا کن·نه اثر گو نه خبر گو نه نشانی نه علامت
- 4 چو من از خویش برستم ره اندیشه ببستم·هله ای سرده مستم برهانم به تمامت
- 5 هله برجه هله برجه قدمی بر سر خود نه·هله برپر هله برپر چو من از شکر و غرامت
- 6 ببر ای عشق چو موسی سر فرعون تکبر·هله فرعون به پیش آ که گرفتم در و بامت
- 7 چو من از غیب رسیدم سپه غیب کشیدم·برو ای ظالم سرکش که فتادی ز زعامت
- 8 هله پالیز تو باقی سر خر عالم فانی·همه دیدار کریمست در این عشق کرامت
- 9 نکند رحمت مطلق به بلا جان تو ویران·نکند والده ما را ز پی کینه حجامت
- 10 نبود جان و دلم را ز تو سیری و ملولی·نبود هیچ کسی را ز دل و دیده سآمت
- 11 بجز از عشق مجرد به هر آن نقش که رفتم·بنه ارزید خوشیهاش به تلخی ندامت
- 12 هله تا یاوه نگردی چو در این حوض رسیدی·که تکش آب حیاتست و لبش جای اقامت
- 13 چو در این حوض درافتی همه خویش بدو ده·به مزن دستک و پایک تو به چستی و شهامت
- 14 همه تسلیم و خمش کن نه امامی تو ز جمعی·نرسد هیچ کسی را به جز این عشق امامت
ganjoor: sh405 · public domain