غزل شمارهٔ ۴۲۰

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G420:1 ذوق روی ترشش بین که ز صد قند گذشتگفت بس چند بُوَد؟ گفتمش از چند گذشت
2. G420:2 چون چنین است صنم پند مده عاشق راآهن سرد چه کوبی؟ که وی از پند گذشت
3. G420:3 تو چه پرسیش که چونی؟ و چگونه است دلت؟منزل عشق از آن حال که پرسند گذشت
4. G420:4 آن چه روی است که ترکان همه هندوی ویند؟ترک تاز غم سودای وی از چند گذشت
5. G420:5 آن کف بحر گهربخش وراء النهر استروضه خوی وی از سغد سمرقند گذشت
6. G420:6 خارش حرص و طمع در جگر و جانش افکندچون نسیم کرمش بر دل خرسند گذشت
7. G420:7 ذوق دشنام وی از شهد ثنا بیش آمدلطف خار غم او را گل خوش خند گذشت
8. G420:8 گر در بسته کند منع ز هفتاد بلاتا که این سیل بلا آمد و از بند گذشت
9. G420:9 هر کی عقد و حل احوال دل خویش بدیدبند هستی بشکست او و ز پیوند گذشت
10. G420:10 مرد چونک به کف آورد چنین در یتیمخاطر او ز وفای زن و فرزند گذشت
11. G420:11 بس که از قصهٔ خوبش همه در فتنه فتندکاین مقالات خوش از فهم خردمند گذشت

ganjoor: sh420 · public domain