Divan-e Shams› Ghazal 429› Beyt 4 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۴۲۹
- خویش و بیخویشی به یک جا کی بود هر گلی کز ما بروید خار ماست
G429:4
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 عاشقی و بیوفایی کار ماست·کار کار ماست چون او یار ماست
- 2 قصد جان جمله خویشان کنیم·هر چه خویش ما کنون اغیار ماست
- 3 عقل اگر سلطان این اقلیم شد·همچو دزد آویخته بر دار ماست
- 4 خویش و بیخویشی به یک جا کی بود·هر گلی کز ما بروید خار ماست
- 5 خودپرستی نامبارک حالتیست·کاندر او ایمان ما انکار ماست
- 6 آنک افلاطون و جالینوس توست·از منی پرعلت و بیمار ماست
- 7 نوبهاری کو نوی خود بدید·جان گلزارست اما زار ماست
- 8 این منی خاکست زر در وی بجو·کاندر او گنجور یار غار ماست
- 9 خاک بیآتش بننماید گهر·عشق و هجران ابر آتشبار ماست
- 10 طالبا بشنو که بانگ آتشست·تا نپنداری که این گفتار ماست
- 11 طالبا بگذر از این اسرار خود·سر طالب پرده اسرار ماست
- 12 نور و نار توست ذوق و رنج تو·رو بدان جایی که نور و نار ماست
- 13 گاه گویی شیرم و گه شیرگیر·شیرگیر و شیر تو کفتار ماست
- 14 طالب ره طالب شه کی بود·گرچه دل دارد مگو دلدار ماست
- 15 شهر از عاقل تهی خواهد شدن·این چنین ساقی که این خمار ماست
- 16 عاشق و مفلس کند این شهر را·این چنین چابک که این طرار ماست
- 17 مدرسه عشق و مدرس ذوالجلال·ما چو طالب علم و این تکرار ماست
- 18 شمس تبریزی که شاه دلبریست·با همه شاهنشهی جاندار ماست
ganjoor: sh429 · public domain