Divan-e Shams› Ghazal 430› Beyt 4 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۴۳۰

  1. من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست دَر میانِ جانِ شیرینِ منست

G430:4

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 گُم شدن در گُم شدن دینِ منست·نیستی در هست آیینِ منست
  2. 2 تا پیاده می‌روم دَر کویِ دوست·سبزْ خِنگِ چرخ دَر زینِ منست
  3. 3 چون به یک دَم صَد جهان واپَس کنم·بنگرم، گامِ نَخُستینِ منست
  4. 4 من چرا گِردِ جهان گَردَم چو دوست·دَر میانِ جانِ شیرینِ منست
  5. 5 شمسِ تبریزی که فَخرِ اولیاست·«سینِ» دَندان‌هاش «یاسینِ» منست

ganjoor: sh430 · public domain