غزل شمارهٔ ۴۷۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G471:1 پیش چنین ماه‌رو گیج شدن واجبستعشرت پروانه را شمع و لگن واجبست
2. G471:2 هست ز چنگ غمش گوش مرا کش‌مکشهر دمم از چنگ او تن تننن واجبست
3. G471:3 دلو دو چشم مرا گرچه که کم نیست آبمردمک دیده را چاه ذقن واجبست
4. G471:4 دلبرِ چون ماه را هر چه کند می‌رسدعاشق درگاه را خُلقِ حسَن واجبست
5. G471:5 طره خویش ای نگار، خوش به کف من سپارهر که در این چه فتاد دادِ رسن واجبست
6. G471:6 عشق که شهر خوشیست این همه اغیار چیست ؟حفظ چنین شهر را برج و بدن واجبست
7. G471:7 غمزه دزدیده را شحنه غم در پی‌ستروشنیِ دیده را خوبِ ختن واجبست
8. G471:8 عاشق عیسی نه‌ای بی‌خور و خر کی زیی ؟کالبد مرده را گور و کفن واجبست
9. G471:9 مریم جان را مخاض برد به نخل و ریاضمنقطع درد را نزل وطن واجبست
10. G471:10 نزل دل بارکش هست ملاقات خوشناقه پرفاقه را شرب و عطن واجبست
11. G471:11 لطف کن ای کان قند راه دهانم ببنداشتر سرمست را بند دهن واجبست

ganjoor: sh471 · public domain