The whole ghazal ↗

1. 1 برات عاشق نو کن رسید روز برات·زکات لعل ادا کن‌، رسید وقت زکات
2. 2 برات و قدر خیالت دو عید چیست وصال·چو این و آن نبود هست نوبت حسرات
3. 3 به باغ‌های حقایق برات دوست رسید·ز تخته‌بند زمستان شکوفه یافت نجات
4. 4 چو طوطیان خبر قند دوست آوردند·ز دشت و کوه برویید صد هزار نبات
5. 5 دو شادی‌ست عروسان باغ را امروز·وفات در بگشاد و خریف یافت وفات
6. 6 بیا که نور سماوات خاک را آراست·شکوفه نور حق است و درخت چون مشکات
7. 7 جهان پر از خضر سبزپوش دانی چیست·که جوش کرد ز خاک و درخت آب حیات
8. 8 ز لامکان برسیده‌ست حور سوی ملک·ز بی‌جهت برسیده‌ست خلد سوی جهات
9. 9 طیور نعره ارنی همی‌زنند چرا·که طور یافت ربیع و کلیم جان میقات
10. 10 به باغ آی و قیامت ببین و حشر عیان·که رعد نفخهٔ صور آمد و نشور موات
11. 11 اذان فاخته دیدیم و قامت اشجار·خموش کن که سخن شرط نیست وقت صلات