The whole ghazal ↗

1. 1 اگر تو مست وصالی‌، رخ تو ترش چراست‌؟·برون شیشه ز حال درون شیشه گوا‌ست
2. 2 پدید باشد مستی میان صد هشیار·ز بوی رنگ و ز چشم و فتادن از چپ و راست
3. 3 علی‌الخصوص شرابی که اولیا نوشند·که جوش و نوش و قوامش ز خم لطف خدا‌ست
4. 4 خم شراب میان هزار خُّم دگر·به کف و تف و به جوش و به غلغله پیدا‌ست
5. 5 چو جوش دیدی می‌دان که آتش‌ست ز جان·خروش دیدی می‌دانک شعلهٔ سودا‌ست
6. 6 بدانک سرکه فروشی شراب کی دهدت·که جرعه‌اش را صد من شکر به نقد بها‌ست
7. 7 بهای باده من المؤمنین انفسهم·هوای نفس بمان گر هوات بیع و شراست
8. 8 هوای نفس رها کردی و عوض نرسید·مگو چنین که بر آن مکرم این دروغ خطا‌ست
9. 9 کسی که شب به خرابات قاب قوسین‌ست·درون دیده پرنور او خمار لقا‌ست
10. 10 طهارتی‌ست ز غم باده شراب طهور·در آن دماغ که باده‌ است باد غم ز کجاست‌؟
11. 11 ابیت عند ربی نام آن خرابات است·نشان یطعم و یسقن هم از پیمبر ماست