The whole ghazal ↗

1. 1 گر تو ملولی ای پدر جانب یار من بیا·تا که بهارِ جان‌ها تازه کُند دل تو را
2. 2 بوی سلام یار من لخلخه‌ی بهار من·باغ و گل و ثمار من، آرَد سوی جان، صبا
3. 3 مستی و طُرفه مستی‌ای، هستی و طرفه هستی‌ای·مُلک و دراز دستی‌ای، نعره‌زنان که الصّلا
4. 4 پای بکوب و دست زن، دست درآن دو شست زن·پیش دو نرگس خوشش کُشته نگر، دل مرا
5. 5 زنده به عشق سرکشم، بینی جان چرا کشم·پهلوی یارِ خود خَوشم، یاوه چرا روم چرا؟
6. 6 جان چو سوی وطن رود، آب به جوی من رود·تا سوی گولخن رود طبع خسیسِ ژاژخا
7. 7 دیدن خسرو زمن شعشعه عقار من·سخت خوش است این وطن، می‌نروم از این سرا
8. 8 جان طرب پرست ما، عقل خراب مست ما·ساغر جان به دست ما، سخت خوش است ای خدا
9. 9 هوش برفت، گو برو، جایزه گو بشو گرو·روز شده‌ست، گو بشو! بی‌شب و روز تو بیا
10. 10 مست رود نگار من در بر و در کنار من·هیچ مگو که یار من باکَرَمست و باوفا
11. 11 آمد جانِ جانِ من، کوری دشمنان من·رونق گلستانِ من، زینت روضه‌ی رضا