The whole ghazal ↗

1. 1 بی تو به سر می نشود با دگری می‌نشود·هر چه کنم عشق بیان بی‌جگری می‌نشود
2. 2 اشک دوان هر سحری از دلم آرد خبری·هیچ کسی را ز دلم خود خبری می‌نشود
3. 3 یک سر مو از غم تو نیست که اندر تن من·آب حیاتی ندهد یا گهری می‌نشود
4. 4 ای غم تو راحت جان چیستت این جمله فغان·تا بزنم بانگ و فغان خود حشری می‌نشود
5. 5 میل تو سوی حشرست پیشه تو شور و شرست·بی ره و رای تو شها رهگذری می‌نشود
6. 6 چیست حشر از خود خود رفتن جان‌ها به سفر·مرغ چو در بیضه خود بال و پری می‌نشود
7. 7 بیست چو خورشید اگر تابد اندر شب من·تا تو قدم درننهی خود سحری می‌نشود
8. 8 دانه دل کاشته‌ای زیر چنین آب و گلی·تا به بهارت نرسد او شجری می‌نشود
9. 9 در غزلم جبر و قدر هست از این دو بگذر·زانک از این بحث به جز شور و شری می‌نشود