غزل شمارهٔ ۵۵۱

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G551:1 جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بودگر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بود
2. G551:2 چون همه سوی نور تست کیست دورو به عهد توچون همه رو گرفته‌ای روی دگر کجا بود
3. G551:3 آنک بدید روی تو در نظرش چه سرد شدگنج که در زمین بود ماه که در سما بود
4. G551:4 با تو برهنه خوشترم جامه تن برون کنمتا که کنار لطف تو جان مرا قبا بود
5. G551:5 ذوق تو زاهدی برد جام تو عارفی کشدوصف تو عالمی کند ذات تو مر مرا بود
6. G551:6 هر که حدیث جان کند با رخ تو نمایمشعشق تو چون زمردی گرچه که اژدها بود
7. G551:7 هر که رخش چنین بود شاه غلام او شودگرچه که بنده‌ای بود خاصه که در هوا بود
8. G551:8 این دل پاره پاره را پیش خیال تو نهمگر سخن وفا کند گویم کاین وفا بود
9. G551:9 چون در ماجرا زنم خانه شرع وا شودشاهد من رخش بود نرگس او گوا بود
10. G551:10 از تبریز شمس دین چونک مرا نعم رسدجز تبریز و شمس دین جمله وجود لا بود

ganjoor: sh551 · public domain