غزل شمارهٔ ۵۵۲

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G552:1 چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌روددیر به خانه وارسد منزل دور می‌رود
2. G552:2 در عوض بت گزین کژدم و مار همنشینوز تتق بریشمین سوی قبور می‌رود
3. G552:3 شد می و نقل خوردنش عشرت و عیش کردنشسخت شکست گردنش سخت صبور می‌رود
4. G552:4 زهره نداشت هیچ کس تا بر او زند نفسپخته شود از این سپس چون به تنور می‌رود
5. G552:5 صاف صفا نمی‌رود راه وفا نمی‌رودمست خدا نمی‌رود مست غرور می‌رود
6. G552:6 ای خنک آن که پیش شد بنده دین و کیش شدموسی وقت خویش شد جانب طور می‌رود
7. G552:7 چند برید جامه‌ها بست بسی عمامه‌هاچون که نداشت ستر حق ناکس و عور می‌رود
8. G552:8 آنک ز روم زاده بد جانب روم وارودوان که ز غور زاده بد هم سوی غور می‌رود
9. G552:9 آن که ز نار زاده بد همچو بلیس نار شدوان که ز نور زاده بد هم سوی نور می‌رود
10. G552:10 آن که ز دیو زاده بد دست جفا گشاده بدهیچ گمان مبر که او در بر حور می‌رود
11. G552:11 بانمکان و چابکان جانب خوان حق شدهوان دل خام بی‌نمک در شر و شور می‌رود
12. G552:12 طبل سیاستی ببین کز فزع نهیب اوشیر چو گربه می‌شود میر چو مور می‌رود
13. G552:13 بس که بیان سر تو گرچه به لب نیاوریهمچو خیال نیکوان سوی صدور می‌رود

ganjoor: sh552 · public domain