Divan-e Shams› Ghazal 579› Beyt 9 ← previous
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۵۷۹
- ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پردهست حجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد
G579:9
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 دگرباره سر مستان ز مستی در سجود آمد·مگر آن مطرب جانها ز پرده در سرود آمد
- 2 سراندازان و جانبازان دگرباره بشوریدند·وجود اندر فنا رفت و فنا اندر وجود آمد
- 3 دگرباره جهان پر شد ز بانگ صور اسرافیل·امین غیب پیدا شد که جان را زاد و بود آمد
- 4 ببین اجزای خاکی را که جان تازه پذرفتند·همه خاکیش پاکی شد زیانها جمله سود آمد
- 5 ندارد رنگ آن عالم ولیک از تابه دیده·چو نور از جان رنگ آمیز این سرخ و کبود آمد
- 6 نصیب تن از این رنگست نصیب جان از این لذت·ازیرا ز آتش مطبخ نصیب دیگ دود آمد
- 7 بسوز ای دل که تا خامی نیاید بوی دل از تو·کجا دیدی که بیآتش کسی را بوی عود آمد
- 8 همیشه بوی با عودست نه رفت از عود و نه آمد·یکی گوید که دیر آمد یکی گوید که زود آمد
- 9 ز صف نگریخت شاهنشه ولی خود و زره پردهست·حجاب روی چون ماهش ز زخم خلق خود آمد
ganjoor: sh579 · public domain