غزل شمارهٔ ۵۸۱

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

G581:1 مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمدزمین سرسبز و خرم شد زمان لاله زار آمد
G581:2 درختان بین که چون مستان همه گیجند و سرجنبانصبا برخواند افسونی که گلشن بی‌قرار آمد
G581:3 سمن را گفت نیلوفر که پیچاپیچ من بنگرچمن را گفت اشکوفه که فضل کردگار آمد
G581:4 بنفشه در رکوع آمد چو سنبل در خشوع آمدچو نرگس چشمکش می‌زد که وقت اعتبار آمد
G581:5 چه گفت آن بید سرجنبان که از مستی سبک‌سر شدچه دید آن سرو خوش قامت که زفت و پایدار آمد
G581:6 قلم بگرفته نقاشان که جانم مست کف‌هاشانکه تصویرات زیباشان جمال شاخسار آمد
G581:7 هزاران مرغ شیرین‌پر نشسته بر سر منبرثنا و حمد می‌خواند که وقت انتشار آمد
G581:8 چو گوید مرغ جان یاهو بگوید فاخته کوکوبگوید چون نبُردی بو نصیبت انتظار آمد
G581:9 بفرمودند گل‌ها را که بنمایید دل‌ها رانشاید دل نهان کردن چو جلوه یار غار آمد
G581:10 به بلبل گفت گل بنگر به سوی سوسن اخضرکه گرچه صد زبان دارد صبور و رازدار آمد
G581:11 جوابش داد بلبل رو به کشف راز من بگروکه این عشقی که من دارم چو تو بی‌زینهار آمد
G581:12 چنار آورد رو در رز که ای ساجد قیامی کنجوابش داد کاین سجده مرا بی‌اختیار آمد
G581:13 منم حامل از آن شربت که بر مستان زند ضربتمرا باطن چو نار آمد تو را ظاهر چنار آمد
G581:14 برآمد زعفران فرخ نشان عاشقان بر رخبر او بخشود و گل گفت اه که این مسکین چه زار آمد
G581:15 رسید این ماجرای او به سیب لعل خندان روبه گل گفت او نمی‌داند که دلبر بردبار آمد
G581:16 چو سیب آورد این دعوی که نیکو ظنم از مولیبرای امتحان آن ز هر سو سنگسار آمد
G581:17 کسی سنگ اندر او بندد چو صادق بود می‌خنددچرا شیرین نخندد خوش کش از خسرو نثار آمد
G581:18 کلوخ انداز خوبان را برای خواندن باشدجفای دوستان با هم نه از بهر نفار آمد
G581:19 زلیخا گر درید آن دم گریبان و زه یوسفپی تجمیش و بازی دان که کشاف سرار آمد
G581:20 خورد سنگ و فروناید که من آویخته شادمکه این تشریف آویزش مرا منصوروار آمد
G581:21 که من منصورم آویزان ز شاخ دار الرحمانمرا دور از لب زشتان چنین بوس و کنار آمد
G581:22 هلا ختم است بر بوسه نهان کن دل چو سنبوسهدرون سینه زن پنهان دمی که بی‌شمار آمد

ganjoor: sh581 · public domain