The whole ghazal ↗

1. 1 صلا جان‌های مشتاقان که نک دلدار خوب آمد·چو زرکوبست آن دلبر رخ من سیم کوب آمد
2. 2 از او کو حسن مه دارد هر آن کو دل نگه دارد·به خاک پای آن دلبر که آن کس سنگ و چوب آمد
3. 3 هر آنک از عشق بگریزد حقیقت خون خود ریزد·کجا خورشید را هرگز ز مرغ شب غروب آمد
4. 4 بروب از خویش این خانه ببین آن حس شاهانه·برو جاروب لا بستان که لا بس خانه روب آمد
5. 5 تن تو همچو خاک آمد دم تو تخم پاک آمد·هوس‌ها چون ملخ‌ها شد نفس‌ها چون حبوب آمد
6. 6 ز بینایی بگردیدی مگر خواب دگر دیدی·چه خوردی تو که قاروره پر از خلط رسوب آمد
7. 7 تو چه شنیدی تو چه گفتی بگو تا شب کجا خفتی·حکایت می‌کند رنگت که جاسوس القلوب آمد
8. 8 صلاح الدین یعقوبان جواهربخش زرکوبان·که او خورشید اسرارست و علام الغیوب آمد