Divan-e Shams› Ghazal 621› Beyt 8 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۶۲۱
- جز تا به چه بابل او را نبود منزل تا جان نشود جادو جایی بنیاساید
G621:8
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 در تابش خورشیدش رقصم به چه میباید·تا ذره چو رقص آید از منش به یاد آید
- 2 شد حامله هر ذره از تابش روی او·هر ذره از آن لذت صد ذره همیزاید
- 3 در هاون تن بنگر کز عشق سبک روحی·تا ذره شود خود را میکوبد و میساید
- 4 گر گوهر و مرجانی جز خرد مشو این جا·زیرا که در این حضرت جز ذره نمیشاید
- 5 در گوهر جان بنگر اندر صدف این تن·کز دست گران جانی انگشت همیخاید
- 6 چون جان بپرد از تو این گوهر زندانی·چون ذره به اصلش شد خوانیش ولی ناید
- 7 ور سخت شود بندش در خون بزند نقبی·عمری برود در خون موییش نیالاید
- 8 جز تا به چه بابل او را نبود منزل·تا جان نشود جادو جایی بنیاساید
- 9 تبریز ز برج تو گر تابد شمس الدین·هم ابر شود چون مه هم ماه درافزاید
ganjoor: sh621 · public domain