بشپړ غزل ↗

1. 1 عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد·برگیر و دهل می‌زن کآن ماه پدید آمد
2. 2 عید آمد ای مجنون! غلغل شنو از گردون·کآن معتمد سدره از عرش مجید آمد
3. 3 عید آمد ره جویان رقصان و غزل گویان·کآن قیصر مه‌رویان زان قصر مشید آمد
4. 4 صد معدن دانایی مجنون شد و سودایی·کآن خوبی و زیبایی بی‌مثل و ندید آمد
5. 5 زان قدرت پیوستش داوود نبی مستش·تا موم کند دستش گر سنگ و حدید آمد
6. 6 عید آمد و ما بی‌او عیدیم بیا تا ما·بر عید زنیم این دم کآن خوان و ثرید آمد
7. 7 زو زهر شکر گردد زو ابر قمر گردد·زو تازه و تر گردد هر جا که قدید آمد
8. 8 برخیز به میدان رو در حلقهٔ رندان رو·رو جانب مهمان رو کز راه بعید آمد
9. 9 غم‌هاش همه شادی بندش همه آزادی·یک دانه بدو دادی صد باغ مزید آمد
10. 10 من بندهٔ آن شرقم در نعمت آن غرقم·جز نعمت پاک او منحوس و پلید آمد
11. 11 بربند لب و تن زن چون غنچه و چون سوسن·رو صبر کن از گفتن چون صبر کلید آمد