پوری غزل ↗

1. 1 تا باد سعادت ز محمد خبر افکند·زان مردی و زان حمله شقاوت سپر افکند
2. 2 از حال گدا نیست عجب گر شود او پست·تیغ غم تو از سر صد شاه سر افکند
3. 3 روزی پسر ادهم اندر پی آهو·مانند فلک مرکب شبدیز برافکند
4. 4 دادیش یکی شربت کز لذت و بویش·مستیش به سر برشد و از اسب درافکند
5. 5 گفتند همه کس به سر کوی تحیر·مسکین پسر ادهم تاج و کمر افکند
6. 6 از نام تو بود آنک سلیمان به یکی مرغ·در ملکت بلقیس شکوه و ظفر افکند
7. 7 از یاد تو بود آنک محمد به اشارت·غوغای دو نیمه شدن اندر قمر افکند