The whole ghazal ↗

1. 1 کی باشد کاین قفس چمن گردد·و اندرخور گام و کام من گردد
2. 2 این زهر کشنده انگبین بخشد·وین خار خلنده یاسمن گردد
3. 3 آن ماه دو هفته در کنار آید·وز غصه حسود ممتحن گردد
4. 4 آن یوسف مصر الصلا گوید·یعقوب قرین پیرهن گردد
5. 5 بر ما خورشید سایه اندازد·وان شمع مقیم این لگن گردد
6. 6 آن چنگِ نشاط سازِ نو یابد·وین گوش حریف تن تنن گردد
7. 7 در خرمن ماه سنبله کوبیم·چون نور سهیل در یمن گردد
8. 8 خم‌های شراب عشق برجوشد·هنگام کباب و بابزن گردد
9. 9 سیمرغ هوای ما ز قاف آید·دام شبلی و بوالحسن گردد
10. 10 هر ذره مثال آفتاب آید·هر قطره به موهبت عدن گردد
11. 11 هر بره ز گرگ شیر آشامد·هر پیل انیس کرگدن گردد
12. 12 ز انبوهی دلبران و مه رویان·هر گوشه شهر ما ختن گردد
13. 13 هر عاشق بی‌مراد سرگشته·مستغرق عشق باختن گردد
14. 14 چون قالب مرده جان نو یابد·فارغ ز لفافه و کفن گردد
15. 15 آن عقل فضول در جنون آید·هوش از بن گوش مرتهن گردد
16. 16 جان و دل صد هزار دیوانه·از بوسه یار خوش دهن گردد
17. 17 آن روز که جان جمله مخموران·ساقی هزار انجمن گردد
18. 18 وان کس که سبال می‌زدی بر عشق·در عشق شهیر مرد و زن گردد
19. 19 در چاه فراق هر کی افتاده‌ست·ره یابد و همره رسن گردد
20. 20 باقیش مگو درون دل می‌دار·آن به که سخن در آن وطن گردد