Divan-e Shams› Ghazal 692› Beyt 7 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۶۹۲
- گر اوحد دهر خویش باشی امروز روان شوی چو آحاد
G692:7
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 رفتیم بقیه را بقا باد·لابد برود هر آنک او زاد
- 2 پنگان فلک ندید هرگز·طشتی که ز بام درنیفتاد
- 3 چندین مدوید کاندر این خاک·شاگرد همان شدست کاستاد
- 4 ای خوب مناز کاندر آن گور·بس شیرینست لا چو فرهاد
- 5 آخر چه وفا کند بنایی·کاستون ویست پارهای باد
- 6 گر بد بودیم بد ببردیم·ور نیک بدیم یادتان باد
- 7 گر اوحد دهر خویش باشی·امروز روان شوی چو آحاد
- 8 تنها ماندن اگر نخواهی·از طاعت و خیر ساز اولاد
- 9 آن رشته نور غیب باقیست·کانست لباب روح اوتاد
- 10 آن جوهر عشق کان خلاصهست·آن باقی ماند تا به آباد
- 11 این ریگ روان چو بیقرارست·شکل دگر افکنند بنیاد
- 12 چون کشتی نوحم اندر این خشک·کان طوفانست ختم میعاد
- 13 زان خانه نوح کشتیی بود·کز غیب بدید موج مرصاد
- 14 خفتیم میانه خموشان·کز حد بردیم بانگ و فریاد
ganjoor: sh692 · public domain