Divan-e Shams Ghazal 7 ← previous · next →

Divan-e Shams · G7 · 22 beyts

غزل شمارهٔ ۷

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

  1. G7:1 بنشسته‌ام من بر درت تا بوک برجوشد وفاباشد که بگشایی دری‌، گویی که برخیز اندرآ
  2. G7:2 غرق‌ست جانم بر درت‌، در بوی مشک و عنبر‌تای صد هزاران مرحمت‌، بر روی خوبت دایما
  3. G7:3 ماییم مست و سرگران فارغ ز کار دیگرانعالم اگر برهم رود عشق تو را بادا بقا
  4. G7:4 عشق تو کف برهم زند‌، صد عالم دیگر کندصد قرن نو پیدا شود بیرون ز افلاک و خلا
  5. G7:5 ای عشق خندان همچو گل‌، وی خوش‌نظر چون عقل کلخورشید را درکش به جُل‌، ای شهسوار هل اتی
  6. G7:6 امروز ما مهمان تو مست رخ خندان توچون نام رویت می‌برم دل می‌رود والله ز جا
  7. G7:7 کو بام غیر بام تو کو نام غیر نام توکو جام غیر جام تو ای ساقی شیرین ادا
  8. G7:8 گر زنده‌جانی یابمی من دامنش برتابمیای کاشکی در خوابمی در خواب بنمودی لقا
  9. G7:9 ای بر درت خیل و حشم بیرون خرام ای محتشمزیرا که سرمست و خوشم زان چشم مست دلربا
  10. G7:10 افغان و خون‌ِ دیده بین‌، صد پیرهن بدریده بینخون جگر پیچیده بین بر گردن و روی و قفا
  11. G7:11 آن کس که بیند روی تو مجنون نگردد کو به‌کوسنگ و کلوخی باشد او‌، او را چرا خواهم بلا‌؟
  12. G7:12 رنج و بلایی زین بتر کز تو بود جان بی‌خبرای شاه و سلطان بشر لا تبل نفسا بالعمی
  13. G7:13 جان‌ها چو سیلابی روان تا ساحل دریای جاناز آشنایان منقطع با بحر گشته آشنا
  14. G7:14 سیلی روان اندر وله سیلی دگر گم کرده رهالحمدلله گوید آن وین آه و لا حول و لا
  15. G7:15 ای آفتابی آمده بر مفلسان ساقی شدهبر بندگان خود را زده باری کرم باری عطا
  16. G7:16 گل دیده ناگه مر تو را بدریده جان و جامه راوان چنگ زار از چنگ تو افکنده سر پیش از حیا
  17. G7:17 مقبل‌ترین و نیک پی در برج زهره کیست نیزیرا نهد لب بر لبت تا از تو آموزد نوا
  18. G7:18 نی‌ها و خاصه نیشکر بر طمع این بسته کمررقصان شده در نیستان یعنی تعز من تشا
  19. G7:19 بُد بی‌تو چنگ و نی حزین برد آن کنار و بوسه ایندف گفت می‌زن بر رخم تا روی من یابد بها
  20. G7:20 این جان‌ِ پاره پاره را‌، خوش پاره پاره مست کنتا آن چه دوشش فوت شد آن را کند این دم قضا
  21. G7:21 حیف است ای شاه مهین هشیار کردن این چنینوالله نگویم بعد از این هشیار شرحت ای خدا
  22. G7:22 یا باده ده حجت مجو یا خود تو برخیز و برویا بنده را با لطف تو شد صوفیانه ماجرا

ganjoor: sh7 · public domain