Divan-e Shams Ghazal 714 Beyt 10 ← previous · next →

Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۷۱۴

  1. آن دم که ز ننگ خویش رستیم وان می که ز بوش بود مستیم

G714:10

Your language

No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:

Commentary on this couplet

Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:

The whole ghazal ↗

  1. 1 اول نظر ار چه سرسری بود·سرمایه و اصل دلبری بود
  2. 2 آن جام شراب ارغوانی·وان آب حیات زندگانی
  3. 3 جمعیت جان‌های خرم·در سایه آن دو زلف درهم
  4. 4 از رنگ تو گشته‌ایم بی‌رنگ·زان سوی جهان هزار فرسنگ
  5. 5 در عشق پدید شد سپاهی·در سایه چتر پادشاهی
  6. 6 همچون مه نو ز غم خمیدن·چون سایه به رو و سر دویدن
  7. 7 آن مه که بسوخت مشتری را·بشکست بتان آزری را
  8. 8 گر هجده هزار عالم ای جان·پر گشت ز قال و قال ای جان
  9. 9 گر داد طریق عشق دادیم·ور زان مه و آفتاب شادیم
  10. 10 آن دم که ز ننگ خویش رستیم·وان می که ز بوش بود مستیم
  11. 11 باغی که حیات گشت وصلش·خوشتر ز بهار و چار فصلش

ganjoor: sh714 · public domain