غزل شمارهٔ ۷۱۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G717:1 آن کس که به بندگیت آیدبا او تو چنین کنی نشاید
2. G717:2 ای روی تو خوب و خوی تو خوشچون تو گهری فلک نزاید
3. G717:3 روی تو و خوی تو لطیفستسر دل تو لطیف باید
4. G717:4 آن شخص که مردنیست فرداامروز چرا جفا نماید
5. G717:5 چیزی که به خود نمی‌پسنددآن بر دگری چه آزماید
6. G717:6 از خشم مخای هیچ کس راتا خشم خدا تو را نخاید
7. G717:7 برخیز ز قصد خون خلقانتا بر سر تو فرونیاید
8. G717:8 آن گاه قضا ز تو بگرددکان وسوسه در دلت نیاید
9. G717:9 ای گفته که مردم این چه مردیستکابلیس تو را چنین بگاید

ganjoor: sh717 · public domain