پوری غزل ↗

1. 1 آن زمانی را که چشم از چشم او مخمور بود·چون رسیدش چشم بد کز چشم‌ها مستور بود
2. 2 شادی شب‌های ما کز مشک و عنبر پرده داشت·شادی آن صبح‌ها کز یار پرکافور بود
3. 3 از فراز عرش و کرسی بانگ تحسین می‌رسید·تا به پشت گاو و ماهی از رخش پرنور بود
4. 4 هر طرف از حسن او بدلیلیی کاسد شده·ذره ذره همچو مجنون عاشق مشهور بود
5. 5 دل به پیش روی او چون بایزید اندر مزید·جان در آویزان ز زلفش شیوه منصور بود
6. 6 شمع عشق افروز را یک بار دیگر اندرآر·کوری آن کس که او از عشرت ما دور بود
7. 7 ساقیی با رطل آمد مر مرا از کار برد·تا ز مستی من ندانستم که رشک حور بود
8. 8 نقش شمس الدین تبریزیست جان جان عشق·کاین به دفترهای عشق اندر ازل مسطور بود