بشپړ غزل ↗

1. 1 می‌خرامد آفتاب خوبرویان ره کنید·روی‌ها را از جمال خوب او چون مه کنید
2. 2 مردگان کهنه را رویش دو صد جان می‌دهد·عاشقان رفته را از روی او آگه کنید
3. 3 از کف آن هر دو ساقی چشم او و لعل او·هر زمانی می خورید و هر زمانی خه کنید
4. 4 جانب صحرای رویش طرفه چاهی گفته‌اند·قصد آن صحرا کنید و نیت آن چه کنید
5. 5 نک نشان روشنی در خیمه‌ها تابان شدست·گوش اسبان را به سوی خیمه و خرگه کنید
6. 6 آستان خرگهش شد کهربای عاشقان·عاشقان لاغر تن خود را چو برگ که کنید
7. 7 در خمار چشم مستش چشم‌ها روشن کنید·وز برای چشم بد را ناله و آوه کنید
8. 8 شاه جان‌ها شمس تبریزیست و این دم آن اوست·رخ بدو آرید و خود را جمله مات شه کنید