بشپړ غزل ↗

1. 1 هر کی از حلقه ما جای دگر بگریزد·همچنان باشد کز سمع و بصر بگریزد
2. 2 زان خورد خون جگر عاشق زیرا شیر است·شیردل کی بود آن کو ز جگر بگریزد
3. 3 دل چو طوطی بود و جور دلارام شکر·طوطیی دید کسی کو ز شکر بگریزد
4. 4 پشه باشد که به هر باد مخالف برود·دزد شب باشد کز نور قمر بگریزد
5. 5 هر سری را که خدا خیره و کالیوه کند·صدر جنت بهلد سوی سقر بگریزد
6. 6 و آنک واقف بود از مرگ سوی مرگ گریخت·سوی ملک ابد و تاج و کمر بگریزد
7. 7 چون قضا گفت فلانی به سفر خواهد مرد·آن کس از بیم اجل سوی سفر بگریزد
8. 8 بس کن و صید مکن آنک نیرزد به شکار·که خیال شب و شب هم ز سحر بگریزد