غزل شمارهٔ ۷۹۵

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G795:1 وقت آن شد که ز خورشید ضیایی برسدسوی زنگی شب از روم لوایی برسد
2. G795:2 به برهنه شده عشق قبایی بدهندوز شکرخانه آن دوست نوایی برسد
3. G795:3 این همه کاسه زرین ز بر خوان فلکبهر آنست که یک روز صلایی برسد
4. G795:4 بره و خوشه گردون ز برای خورش استتا ز خرمنگه آن ماه عطایی برسد
5. G795:5 عاشقان را که جز این عشق غذایی دگرستکاسه کدیه ایشان به ابایی برسد
6. G795:6 نوخرانی که رهیدند ز بازار کهنکهنه کاسد ایشان به بهایی برسد
7. G795:7 مه پرستان که ستاره همه شب می‌شمرندآخر این کوشش و اومید به جایی برسد
8. G795:8 رو ترش کرده چو ابری که ببارید جفااز وفا رست جفا هم به وفایی برسد
9. G795:9 آنک دانست یقین مادر گل‌ها خارستهمچو گل خندد چون خار جفایی برسد
10. G795:10 خضری گرد جهان لاف زد از آب حیاتتا به گوش دل ما طبل بقایی برسد
11. G795:11 گر ز یاران گل آلود بریدی مگریچون ز گل دور شود آب صفایی برسد
12. G795:12 دل خود زین دودلان سرد کن و پاک بشویدل خم شسته شود چون به سقایی برسد
13. G795:13 ناسزا گفتن از آن دلبر شیرین عجبستناسزا گفت که تا جان به سزایی برسد
14. G795:14 یار چون سنگ دلان خانه ما را بشکستتا که هر خانه شکسته به سرایی برسد
15. G795:15 دوش در خواب بدیدم صلاح الدین راگسترد سایه دولت چو همایی برسد

ganjoor: sh795 · public domain