بشپړ غزل ↗

1. 1 آن شکرپاسخ، نباتم می‌دهد·و آنک کشتستم، حیاتم می‌دهد
2. 2 آن که در دریای خونم غرقه کرد·یونس وقتم نجاتم می‌دهد
3. 3 در صفات او صفاتم نیست شد·هم صفا و هم صفاتم می‌دهد
4. 4 رخت را بُرد و مرا درویش کرد·نک ز یاقوتش زکاتم می‌دهد
5. 5 اسب من بِستد، پیاده مانده‌ام·وز دو رخ آن شاه ماتم می‌دهد
6. 6 کوه طُور از شاهماتش پاره شد·من کم از کاهم ثباتم می‌دهد
7. 7 ماه عید روز وصلش خواستم·از شب هجران براتم می‌دهد
8. 8 چون برون از شش جهت بُد گنج عشق·زآن جهت بی این جهاتم می‌دهد