Divan-e Shams› Ghazal 817› Beyt 2 ← previous · next →
Divan-e Shams · غزل شمارهٔ ۸۱۷
- از ستیزه ریش را صابون زدند وز حسد ناشسته رخسار آمدند
G817:2
Your language
No rendering in your language yet — it is made for the whole ghazal at once:
ai-draft · gemini-2.5-pro
Commentary on this couplet
Not written yet — a close reading of this couplet inside its ghazal:
The whole ghazal ↗
- 1 چون مرا جمعی خریدار آمدند·کهنه دوزان جمله در کار آمدند
- 2 از ستیزه ریش را صابون زدند·وز حسد ناشسته رخسار آمدند
- 3 همچو نغزان روز شیوه میکنند·همچو چغزان شب به تکرار آمدند
- 4 شکر کز آواز من این خفتگان·خواب را هشتند و بیدار آمدند
- 5 کاش بیداری برای حق بدی·اینک بهر سیم و زر زار آمدند
- 6 چون شود بیمار از ایشان سرخ رو·چون به زردی همچو دینار آمدند
- 7 خلق را پس چون رهانند از حسد·کز حسد این قوم بیمار آمدند
- 8 در دل خلقند چون دیده منیر·آن شهان کز بهر دیدار آمدند
- 9 همچو هفت استاره یک نور آمدند·همچو پنج انگشت یک کار آمدند
- 10 تا نگردی ریش گاو مردمی·سر به سر خود ریش و دستار آمدند
- 11 اهل دل خورشید و اهل گل غبار·اهل دل گل اهل گل خار آمدند
- 12 غم مخور ای میر عالم زین گروه·کاهل دل دل بخش و دلدار آمدند
ganjoor: sh817 · public domain