The whole ghazal ↗

1. 1 چون گل همه تن خندم نه از راه دهان تنها·زیرا که منم بی‌من با شاهِ جهان تنها
2. 2 ای مشعله آورده دل را به سحر برده·جان را برسان در دل دل را مَسِتان تنها
3. 3 از خشم و حسد جان را بیگانه مکن با دل·آن را مگذار اینجا وین را بمخوان تنها
4. 4 شاهانه پیامی کن یک دعوتِ عامی کن·تا کی بود ای سلطان این با تو و آن تنها ؟
5. 5 چون دوش اگر امشب نایی و ببندی لب·صد شور کنیم ای جان نکنیم فغان تنها