The whole ghazal ↗

1. 1 امروز مرده بین که چه سان زنده می‌شود·آزاد سرو بین که چه سان بنده می‌شود
2. 2 پوسیده استخوان و کفن‌های مرده بین·کز روح و علم و عشق چه آکنده می‌شود
3. 3 آن حلق و آن دهان که دریده‌ست در لحد·چون عندلیب مست چه گوینده می‌شود
4. 4 آن جان به شیشه‌ای که ز سوزن همی‌گریخت·جان را به تیغ عشق فروشنده می‌شود
5. 5 بسیار دیده‌ای که بجوشد ز سنگ آب·از شهد شیر بین که چه جوشنده می‌شود
6. 6 امروز کعبه بین که روان شد به سوی حاج·کز وی هزار قافله فرخنده می‌شود
7. 7 امروز غوره بین که شکر بست از نشاط·امروز شوره بین که چه روینده می‌شود
8. 8 می‌خند ای زمین که بزادی خلیفه‌ای·کز وی کلوخ و سنگ تو جنبنده می‌شود
9. 9 غم مرد و گریه رفت بقا‌ی من و تو باد·هر جا که گریه‌ای‌ست کنون خنده می‌شود
10. 10 آن گلشنی شکفت که از فر بوی او·بی داس و تیش خار تو برکنده می‌شود
11. 11 پاینده گشت خضر که آب حیات دید·پاینده گشت و دید که پاینده می‌شود
12. 12 پاینده عمر باد روان لطیف ما·جان را بقاست تن چو قبا ژنده می‌شود
13. 13 خاموش و خوش بخسپ در این خرمن شکر·زیرا شکر به گفت پراکنده می‌شود
14. 14 من خامشم ولیک ز هیهای طوطیان·هم نیشکر ز لطف خروشنده می‌شود