غزل شمارهٔ ۸۷۸

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G878:1 صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهدبستان خوشست لیک چو گلزار بر دهد
2. G878:2 خورشید دیگریست که فرمان و حکم اوخورشید را برای مصالح سفر دهد
3. G878:3 بوسه به او رسد که رخش همچو زر بوداو را نمی‌رسد که رود مال و زر دهد
4. G878:4 بنگر به طوطیان که پر و بال می‌زنندسوی شکرلبی که به ایشان شکر دهد
5. G878:5 هر کس شکرلبی بگزیده‌ست در جهانما را شکرلبیست که چیزی دگر دهد
6. G878:6 ما را شکرلبیست شکرها گدای اوستما را شهنشهیست که ملک و ظفر دهد
7. G878:7 همت بلند دار اگر شاه زاده‌ایقانع مشو ز شاه که تاج و کمر دهد
8. G878:8 برکن تو جامه‌ها و در آب حیات روتا پاره‌های خاک تو لعل و گهر دهد
9. G878:9 بگریز سوی عشق و بپرهیز از آن بتیکو دلبری نماید و خون جگر دهد
10. G878:10 در چشم من نیاید خوبی هیچ خوبنقاش جسم جان را غیبی صور دهد
11. G878:11 کی آب شور نوشد با مرغ‌های کورآن مرغ را که عقل ز کوثر خبر دهد
12. G878:12 خود پر کند دو دیده ما را به حسن خویشگر ماه آن ببیند در حال سر دهد
13. G878:13 در دیده گدای تو آید نگار خاکحاشا ز دیده‌ای که خدایش نظر دهد
14. G878:14 خامش ز حرف گفتن تا بوک عقل کلما را ز عقل جزوی راه و عبر دهد

ganjoor: sh878 · public domain