The whole ghazal ↗

1. 1 آمد شهر صیام سنجق سلطان رسید·دست بدار از طعام مایده جان رسید
2. 2 جان ز قطیعت برست دست طبیعت ببست·قلب ضلالت شکست لشکر ایمان رسید
3. 3 لشکر والعادیات دست به یغما نهاد·ز آتش والموریات نفس به افغان رسید
4. 4 البقره راست بود موسی عمران نمود·مرده از او زنده شد چونک به قربان رسید
5. 5 روزه چو قربان ماست زندگی جان ماست·تن همه قربان کنیم جان چو به مهمان رسید
6. 6 صبر چو ابریست خوش حکمت بارد از او·زانک چنین ماه صبر بود که قرآن رسید
7. 7 نفس چو محتاج شد روح به معراج شد·چون در زندان شکست جان بر جانان رسید
8. 8 پرده ظلمت درید دل به فلک برپرید·چون ز ملک بود دل باز بدیشان رسید
9. 9 زود از این چاه تن دست بزن در رسن·بر سر چاه آب گو یوسف کنعان رسید
10. 10 عیسی چو از خر برست گشت دعایش قبول·دست بشو کز فلک مایده و خوان رسید
11. 11 دست و دهان را بشو نه بخور و نه بگو·آن سخن و لقمه جو کان به خموشان رسید