غزل شمارهٔ ۸۹۷

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G897:1 شرح دهم من که شب از چه سیه‌دل بودهر کی خورد خونِ خلق زشت و سیه‌دل شود
2. G897:2 چون جگر عاشقان می‌خورد این شب به ظلمدود سیاهیِ ظلم بر دلِ شب می‌دمد
3. G897:3 عاقله شب توی بازرهانش ز ظلمنیم شبی بر فلک راه بزن بر رصد
4. G897:4 تا برهد شب ز ظلم ما برهیم از ظلامای که جهانِ فراخ بی‌تو چو گور و لحد
5. G897:5 شب همه روشن شود دوزخ گلشن شودچونک بتابد ز تو پرتوِ نورِ احد
6. G897:6 سینه کبودیِ چرخ پرتو سینه منستجرعه‌ی خون دلم تا به شفق می‌رسد
7. G897:7 فارغ و دلخوش بدم سرخوش و سرکش بدمبولهبِ غم ببست گردنِ من در مسد
8. G897:8 تیرِ غمِ تو روان، ما هدفِ آسمانجان پیِ غم هم دوان زانک غمش می‌کشد
9. G897:9 جانم اگر صافی‌ است دُردیِ لطف تو استلطف تو پاینده باد بر سر جان تا ابد
10. G897:10 قافله‌ی عصمتت گشت خفیر ار نه خودراهزن از ریگِ ره بُود فزون در عدد
11. G897:11 سر به خس اندرکشید مرغِ غم از بیم آنکبر سرِ غم می‌زند شادیِ تو صد لگد
12. G897:12 چشم چپم می‌پرد بازوِ من می‌جهدشاید اگر جانِ من دیگ هوس‌ها پزد
13. G897:13 جان مثل گلبنان حامله‌ی غنچه‌هاستجانب غنچه صبی باد صبا می‌وزد
14. G897:14 زود دهانم ببند چون دهن غنچه‌هازانک چنین لقمه‌ای خورد و زبان می‌گزد

ganjoor: sh897 · public domain