غزل شمارهٔ ۹۲۳

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G923:1 رسید ساقی جان ما خمار خواب‌آلودگرفت ساغر زرین سر سبو بگشود
2. G923:2 صلای بادهٔ جان و صلای رطل گرانکه می‌دهد به خماران به گاه زودازود
3. G923:3 زهی صباح مبارک زهی صبوح عزیزز شاه جام شراب و ز ما رکوع و سجود
4. G923:4 شراب صافی و سلطان ندیم و دولت یاردگر نیارم گفتن که در میانه چه بود
5. G923:5 هر آنک می نخورد بر سرش فروریزدبگویدش که برو در جهان کور و کبود
6. G923:6 در این جهان که در او مرده می‌خورد مردهنخورد عاقل و ناسود و یک دمی نغنود
7. G923:7 چو پاک داشت شکم را‌، رسید بادهٔ پاکزهی شراب و زهی جام و بزم و گفت و شنود
8. G923:8 شراب را تو نبینی و مست را بینینبینی آتش دل را و خانه‌ها پر‌دود
9. G923:9 دل خسان چو بسوزد چه بوی بد آیددل شهان چو بسوزد فزود عنبر و عود
10. G923:10 نبشته بر رخ هر مست رو که جان بردینبشته بر لب ساغر که عاقبت محمود
11. G923:11 نبشته بر دف مطرب که زُهره بندهٔ تونبشته بر کف ساقی که طالعت مسعود
12. G923:12 بخند موسی عمران به کوری فرعونبخور خلیلِ خدا‌ نوش‌ کوری نمرود
13. G923:13 بلیس اگر ز شراب خدای مست بدیز صد گنه نشدی هیچ طاعتش مردود
14. G923:14 خمش کنم که خمش بِه به‌پیش هشیارانکه خلق خیره شدند و خیالشان افزود

ganjoor: sh923 · public domain