غزل شمارهٔ ۹۲۹

✦ The meaning of this ghazal

Open any couplet for its own page — rendering, commentary, hard words.

1. G929:1 ز عشق آن رخ خوب تو ای اصول مرادهر آن که توبه کند توبه‌اش قبول مباد
2. G929:2 هزار شکر و هزاران سپاس یزدان راکه عشق تو به جهان پر و بال بازگشاد
3. G929:3 در آرزوی صباح جمال تو عمریجهان پیر همی‌خواند هر سحر اوراد
4. G929:4 برادری بنمودی شهنشهی کردیچه داد ماند که آن حسن و خوبی تو نداد
5. G929:5 شنیده‌ایم که یوسف نخفت شب ده سالبرادران را از حق بخواست آن شه زاد
6. G929:6 که ای خدای اگر عفوشان کنی کردیوگر نه درفکنم صد فغان در این بنیاد
7. G929:7 مگیر یا رب از ایشان که بس پشیماننداز آن گناه کز ایشان به ناگهان افتاد
8. G929:8 دو پای یوسف آماس کرد از شبخیزبه درد آمد چشمش ز گریه و فریاد
9. G929:9 غریو در ملکوت و فرشتگان افتادکه بهر لطف بجوشید و بندها بگشاد
10. G929:10 رسید چارده خلعت که هر چهارده تانپیمبرید و رسولید و سرور عباد
11. G929:11 چنین بود شب و روز اجتهاد پیران راکه خلق را برهانند از عذاب و فساد
12. G929:12 کنند کار کسی را تمام و برگذرندکه جز خدای نداند زهی کریم و جواد
13. G929:13 چو خضر سوی بحار ایلیاس در خشکیبرای گم شدگان می‌کنند استمداد
14. G929:14 دهند گنج روان و برند رنج رواندهند خلعت اطلس برون کنند لباد
15. G929:15 بس است باقی این را بگویمت فرداشب ار چه ماه بود نیست بی‌ظلام و سواد

ganjoor: sh929 · public domain